Een verslaving…

Yep, laat ik het maar toegeven… Ik ben verslaafd, en niet zo’n beetje ook. Wat begon met een lidmaatschap bij de ECI (voor de leuke-nieuwe-klant-cadeautjes), is inmiddels een uit de hand gelopen dagelijkse bezigheid geworden. Ik ben verslaafd, verslaafd aan boeken… Sinds ik mijn e-reader heb sleep ik dat ding overal mee naar toe. De nutteloze minuutjes die voorheen opgevuld werden met het vervelen van andere mensen worden nu steevast besteed aan het lezen.

In mijn readerloze tijdperk was de Bol.com, Bruna, en zelfs de boekenshop op schiphol voor mij een hemel op aarde. Normaal door één van deze winkels lopen/scrollen was er voor mij niet meer bij. Ik werd als het ware naar de boeken toe getrokken en als in trance (of als een bezetene) moest alles betast en doorgebladerd worden. Boeken worden gekeurd op grootte, omslag, kaft, lettertype en natuurlijk ook op onderwerp. Ik kon mij er uren vermaken. Nog steeds trouwens.

Mijn honger naar leesvoer is bijna niet te stillen. Als verslaafde had ik natuurlijk altijd een voorraadje op de plank liggen zodat ik van het ene boek in het andere boek kan rollen en nooit zonder hoefde te zitten. Nu ik digitaal lees heb ik er voor gezorgd dat mijn digitale bieb iedere week wel wordt aangevuld met boeken die ik nog niet eerder gelezen heb. Het mooiste vind ik nog de “serie” boeken. Een verhaallijn die uit meerdere delen bestaat. Erg fijn als je alle delen achter elkaar kunt doorlezen, minder fijn als je een jaar moet wachten op het volgende deel. Inmiddels heb ik van verschillende schrijvers een 2-read lijstje gemaakt omdat ik graag wil weten hoe het verhaal af of verder loopt.

Op dit moment ben ik bezig met het tweede deel van een (tot nu toe) vierdelige serie van de schrijver Cody McFadyen (de Smoky Barrett reeks). Ik moest een kleine huivering onderdrukken toen ik voor de eerste keer naar de titels en de kaften van de boeken keek. “Dit voorspelt niet echt een heel gezellig verhaal.” En ik zat er met deze uitspraak boven op. Luguber en sommige passages in het verhaal zijn ronduit walgelijk. Maar de schrijfstijl is vlot en daadkrachtig met hier en daar een vleugje humor. Goed genoeg om door de smerigste stukjes van het boek heen te tijgeren. Al met al heeft het wel iets weg van de Amerikaanse politie en FBI series, een combinatie van Bones, the Closer en CSI, maar dan nog net iets bloederiger.

Mijn vriend zei, na het voorlezen van één van de smerigste passages ooit, dat zo’n verhaal alleen maar verzonnen kon worden door een psychopaat. Ik vraag mij af wat dat dan over mij als lezer zegt :s

 

Advertenties

5 gedachtes over “Een verslaving…

    • Ik heb mijn reader ook niet direct aangeschaft maar eerst heel veel informatie opgezocht. Daarna ben ik begonnen met het vergelijken van verschillende readers. In die tussentijd hebben we de kast natuurlijk nog steeds gevuld met boeken en met de kerst kreeg ik hem uiteindelijk kado. Het maakt mij persoonlijk niet uit of ik vanaf de reader of vanuit een boek lees. Maar het niet meer meeslepen van boeken is voor mij heerlijk. De reader weegt niets en kan in (bijna) iedere tas mee genomen worden.

  1. Een échte boekenliefhebber kiest voor boeken en niet voor een e-reader naar mijn bescheiden mening. Elke charme van het lezen – het beroeren van de pagina’s, het ritselen van omgeslagen bladzijden, het heen-en-weer bladeren – gaat verloren met zo’n koud apparaat. Maar ik begrijp dat sommigen dat niet zo zien. Jammer.

    • Ik begrijp het helemaal.. Ik kan mij ook voorstellen dat een e-reader een doodsteek is voor alle schrijvers. Echter heb ik mij misschien niet goed uitgedrukt met de zin: “verslaafd aan boeken”. Ik ben eerder verslaafd aan de verhalen in de boeken, omdat ik dan het “hier en nu” kan verlaten en mij helemaal kan verliezen in het verhaal. De kaft was voor mij altijd een reden om een boek vast te pakken en door te bladeren. Om dan te beslissen of ik het zou kopen of niet.

      Een reader is voor mij zoveel practischer dan een gewoon boek. Daar komt bij dat ik altijd een grote fan van Star Trek ben geweest. En daar hadden ze ook al readers 🙂

  2. Pingback: Het tere kind… « Deborah Hamar

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s