Saya belajor Bahasa Indonesia

Ik vind het leuk om aan iets nieuws te beginnen, een nieuw doel, een nieuwe uitdaging. Over het algemeen moet iets mij niet al te veel moeite kosten, moet het niet te duur zijn en moet ik het zelf, soms met een beetje hulp van iemand, kunnen uitvoeren.

Mijn doel in 2010 was leren snowboarden. Dat doel kunnen we meer dan geslaagd noemen en de wintersport is inmiddels een vast onderdeel van mijn leven geworden (waarvoor dank aan mijn familie). Nu we niet meer ieder weekend op de indoor berg in Zoetermeer of De Uithof in Den Haag te vinden zijn blijft er wat tijd over voor een nieuwe uitdaging. Een keuze maken uit de vele leuke dingen die het leven biedt is vaak al een opgave op zich.

Ik liep al enkele jaren met het idee rond om een tweede (of eigenlijk een derde als je Engels ook mee zou tellen) taal te leren. Duits, Spaans en zelfs Arabisch heb ik overwogen. Maar de stap om mij daadwerkelijk in te schrijven was wel erg lastig. De school te ver weg, de cursus te duur of niet op een tijdstip dat het mij uit kwam. Kortom, iedere keer was er wel een goed excuus om er toch maar vanaf te zien. Tot mijn nichtje naar de Hogeschool Rotterdam ging. Als extra vak volgde ze in het begin van de lente Bahasa Indonesia. De taal die onze voorouders spraken maar waar wij niets van begrepen behalve als het om eten ging natuurlijk. Ayam, gadogado, telor.

Het leek haar leuk om mijn tante en mij dit ook te leren. Ik greep de mogelijkheid om een taal te leren die terug te voeren is naar de roots van mijn vader en diens vader en moeder met beide handen aan. Dus kan ik jullie nu vertellen: “Saya belajor bahasa Indonesia.” Of te wel: “ik leer Indonesisch.”

Inmiddels hebben we al verschillende lesjes gehad en naast het gezellig bijkletsen leren we ook nog wat bij. Mijn nichtje mag er dan misschien lief, schattig en knap uitzien, maar wat doceren betreft is ze een echte bikkel. Nauwlettend houdt ze de tijd in de gaten en voert ons streng doch rechtvaardig door de grammatica en woordenlijstjes heen. We hebben een cd-rom die we thuis moeten beluisteren zodat de uitspraak goed blijft hangen. Zelf heeft ze het vak op HBO niveau gevolgd maar gelukkig houdt ze rekening met onze toch iet wat vergrijsde hersencellen. De hoofdstukken worden in tweeën gesplitst en voor we aan het volgende gedeelte beginnen herhalen we het voorgaande.

Toen mijn vriendin, die helemaal verzot is op alles wat met Indonesië te maken heeft, dit te horen kreeg sloot ze ook aan bij de groep. Ook haar man liet deze kans niet onbenut. Nu zitten we dus één maal in de week met vijf man om de tafel. De ene keer hier de andere keer daar. Hoewel het ons niet iedere keer lukt om braaf ons huiswerk te maken, wat vaak gepaard gaat met de mededeling dat er dan strafwerk op zal volgen, blijft er toch van iedere les wel iets hangen. Het is erg leuk om nu al woordjes te herkennen en kleine (met de nadruk op kleine) gesprekjes te kunnen voeren met elkaar. Nu alleen nog opzoek naar mensen die ook Bahasa Indonesia spreken om onze nieuwe skills in de praktijk uit te proberen.

Liefhebbers??

 

Advertenties

13 gedachtes over “Saya belajor Bahasa Indonesia

  1. @ Ollie: Ik hoop dat het de moeite waard zal zijn. Ooit wil ik nog eens naar het land waar mijn vader geboren is. Dan zal het wel erg leuk zijn als ik mij daar verstaanbaar kan maken in hun eigen taal. 🙂

    @ Laura: Grappig he. Het is niet de eerste de beste taal waar ik aan dacht toen ik besloot om een andere taal te leren. Hoewel het begrip “leren” in dit geval misschien wel iets te ruim genomen is haha.

  2. Leuk om zoiets anders te leren dan wat je normaal gesproken zou doen. Ik vind de gedachte om dan eens naar je echte roots te gaan (okee de roots van je vader) een hele mooie en ja dan kan je je beter goed verstaanbaar maken want Engels beheersen ze daar amper.

  3. @ Ollie: Dank je wel 🙂

    @ Hans: Het valt opzich wel mee. NL is een stuk lastiger om aan te leren. Ik begrijp overigens nu ook waarom sommige volksstammen zo vaag NL spreken. Een heel hoop woorden en vevoegingen ed komen in een andere taal gewoon niet voor.

    @ Joyce: Ik heb geen idee hoe hun engels daar is, maar volgens mij kun je daar wel goed mee uit de “voeten” Leuker is natuurlijk nog om in het Indonesisch te kunnen praten.

  4. @ Des: Itu bagus 🙂 Saya telah banyak belajar. ivm familie omstandigheden ben ik even gestopt. Maar gisteren met mijn nichtje afgesproken om het snel weer op te pakken.. het is echt heel erg leuk. Hoe ver ben jij al met deze taal? (Hopelijk kan ik je de volgende keer in het bahasa antwoorden 🙂 )

  5. Pingback: Light Up … « Deborah Hamar

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s