Rots in de branding…

 

Kolkende rivieren

Onstuimige zee

Waar is mijn rots in de branding

Wie voert mij mee?

Een hand op mijn schouder

Een arm om mij heen

Een troostend woord

Toch voel ik mij alleen

Een vader en een moeder

Verliezen in één jaar

Dit lijkt voor sommige onmogelijk

Maar voor mij echt waar

Dan reikt ze mij haar hand

Al is de weg nog erg lang

Zij laat mij zien, je red het wel

Wees niet bang

 ~

Kabbelende rivieren

Rustige zee

Daar is mijn rots in de branding

Zij voert mij mee…

 

Een kleine ode aan mijn familie en vrienden die er voor mij waren (en nog steeds zijn) op wat voor manier dan ook, toen mijn ouders kwamen te overlijden. Mijn vader begin dit jaar, mijn moeder kort geleden.

 

 

Advertenties

21 gedachtes over “Rots in de branding…

  1. Hallo,

    Vanmorgen ben ik via Nanda haar blog hier terecht gekomen.
    Na een paar stukjes gelezen te hebben, leek het mij direct leuk om je te volgen.
    En nu zat ik- op deze regenachtige vakantiedag- met veel plezier jouw blogs te lezen.
    Dit gedichtje grijpt me naar mijn keel.
    Fijn dat je een lieve familie hebt.
    Groetjes, en mocht je er zin in hebben om eens een kijkje bij mijn blog te komen nemen: nardablog / beauninoblog !
    Geloof dat de link niet werkt, maar googlelend kom je er ook.

    Groet, Narda

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s