Sectie stiekem…

Het einde van het jaar naderde en dat betekende een toename van folders met de verkooppunten voor vuurwerk. Ukkepuk begon steeds meer interesse in deze folders te krijgen. De folders hadden dezelfde aantrekkingskracht op Uk als vliegen op stroop. Waar ik bang voor was gebeurde, er was geen ontkomen meer aan. Dit zou het eerste jaar worden waarbij ukkepuk niet samen met mij achter het raam zou staan te kijken naar al het moois dat de lucht ingeschoten werd, maar waarbij ik doodsangsten uit zou staan terwijl hij buiten in de weer was.

Uiteindelijk had hij zijn vader zo ver om samen met hem een bestelling te plaatsen op internet. Helemaal trots dat hij was met zijn uitgeprinte bestellijst. Het pakket kon pas een dag voor oud&nieuw opgehaald worden. Nog een hele week wachten!

Uiteindelijk was het dan zo ver. 30 december brak aan en om 10.00 uur stond ukkepuk te trappelen van ongeduld want hij mocht zijn eigen, zelf samengestelde, vuurwerkpakket gaan ophalen. Een klein uurtje later lag de woonkamer bezaaid met potten, tolletjes, pijlen en ander ondefinieerbaar spul. Alles werd netjes uitgestald, nageteld en bewonderd. Helaas moest hij nog een dag wachten eer het afgestoken kon worden.

Het was nog geen 20.00 uur diezelfde dag of er was geen houden meer aan. Hij smeekte zijn vader om met hem mee te gaan naar het park. Het zou toch zo vet lauw zijn om één, als is het maar één, vuurpijl af te steken? Want, zo deelde hij ons mee:  “De hele buurt loopt buiten met vuurwerk!” Terwijl hij lijdzaam toe moest zien hoe zijn vuurwerk in een tas in de hoek lag te wachten onderwijl luid scanderend: “Steek ons af, steek ons af, steek ons af.” Het leven was volgens hem gewoonweg niet eerlijk verdeeld.

Nog een dag moeten wachten leek echt onmogelijk. Het gestuiter door de kamer werd alleen maar erger. Toen bang maken met het in de fik staan van je jas, haar of verliezen van ledematen, ogen en hersens totaal niet meer werkte, bleef dreigen met het oppakken door de politie als laatste redmiddel over… Want het afsteken van vuurwerk is in Nederland nou eenmaal aan regels gebonden.

En zo kwam het dat ik op een illegaal plekje in het park de omgeving stond te scannen. Terwijl vriendlief en ukkepuk vet lauw wat vuurwerk aan het afsteken waren.

Om elkaar te kunnen waarschuwen bij het plots arriveren van mogelijke politie moest er een codewoord afgesproken worden. Binnen twee seconden kreeg ik te horen dat “gillende keukenmeid” ons woord was. Waarvan ik nog steeds niet weet of hij mij of dat stukje vuurwerk bedoelde.

Met een grote omweg liepen we naar het park. Eerst de boel verkennen, mogelijke verklikkers opsporen en toen een veilig plekje zien te vinden. Die was snel gevonden, onder een lantaarnpaal waar ieder Jan Boeren l*l ze kon zien staan! Terwijl ik op veilige afstand stond toe te kijken werd de ene na de andere pijl, tol en/of knaller afgestoken. Uk werd de beginselen van veilig vuurwerk afsteken bijgebracht. Toen de bodem van de tas eindelijk in zicht kwam verscheen Uk met een brede grijns op zijn gezicht voor mij. “Dit is echt vet lauw!” Zo, deze vuurdoop hadden we ook weer gehad.

Oud en nieuw brak aan en meneer kon niet wachten om zijn aandeel aan het gedonder en knetter bij te dragen. Dit enthousiasme voor vuurwerk is duidelijk een erfstuk van zijn vader. Samen met zijn grote neef, die gelukkig ook geen wilde bras is, brachten ze een groot deel van de avond door in de voor en achtertuin. In hun speciaal daarvoor bestemde “vuurwerk” jassen en uk met een veiligheidsbril op zijn knar zijn ze de gehele avond bezig geweest. Het nieuwe jaar was nog geen twee minuten oud of ze stonden weer samen buiten om vrolijk verder te gaan waar ze daarvoor gebleven waren.

Nadat alle knallers op waren, de sierpotten hun werk gedaan hadden en er geen babypijltje meer over was mochten ze zelf de rommel opruimen. Toen ze de tuin hadden schoon geveegd en het plastic in de afvalbak hadden gedaan kon ik weer rustig adem halen…. De jongens kwamen zonder brandblaren en met alle vingers er nog aan weer binnen.

Voor nu zit het er weer op. Bang maken met “Je bent een rund als je met vuurwerk stunt” ed had totaal geen invloed op hem. De politie nog enigszins, maar ook daar had ie zich snel overheen gezet.  Gelukkig hebben we nu nog een heel jaar de tijd om hem aan zijn verstand te brengen dat het gewoon zonde van het geld is…

Maar of dit zal helpen??

 

 

Advertenties

18 gedachtes over “Sectie stiekem…

  1. Ik hou er niet van om zelf af te steken ik hou het bij sterretjes en is zo gevaarlijk vuurwerk Goed dat ze gelijk hebben opgeruimd want hier in krimpen aan de lek is gisteren een jongen zijn hand kwijt geraakt door vuurwerk wat op straat was blijven liggen

  2. Ik hou helemaal niet van vuurwerk. Zelf of door iemand anders. Ik vind het zielig voor de beestjes die helemaal niet weten wat er gebeurt en eigenlijk vind ik er ook helemaal niets aan…
    Ik werd eigenlijk zelfs een beetje kwaad toen ik je blog las. Maar ach, ieder zijn meug niet? 😉

    • @ Muireann: het was niet mijn bedoeling om je boos te maken met mijn stukje. Als je tussen de regels door gelezen had, was je er achter gekomen dat vuurwerk ook totaal mijn ding niet is 😉 Maar helaas worden kleine ukkies groot en dan heb ik liever dat hij gecontroleerd iets afsteekt, dan stiekem in het park met vriendjes aan de gang gaat.

  3. Haha, leuk geschreven 🙂 Ik houd elk jaar mijn hart vast als ik mensen vuurwerk zie afsteken, ook al ken ik ze helemaal niet. Ik sta liever gewoon achter een raam te kijken naar siervuurwerk, zonder geluid, heel ver weg, haha.

  4. @ Diaan & Appelig: Inderdaad, kleine ukkies worden groot. Nog even en hij is groter dan mij. Gelukkig moet hij daar zeker nog wel een jaartje of twee veel groente en fruit voor eten 🙂

    @ de rest: Bedankt voor jullie reacties.

  5. Oef ja vuurwerk… Dat heeft echt z’n aantrekkingskracht. Geen idee hoe oud jouw uk is, maar mijn neefje stond ook al vanaf zijn 4e vuurwerk af te steken samen met zijn – ook op vuurwerk beluste- vader, en nu op zijn 10e kan hij helemaal zijn lol op. Hij heeft al zijn vingers nog, dus moge dat een geruststelling zijn.. 😉

  6. Dit jaar wilde zoon niet, joepie!!
    Dochter is een schijtluis dus die wil zowiezo niet.
    Voor mij hoeft het ook niet, Man wil dolgraag.
    Maar nu een niet veel gekocht, maar ja dan sta je buiten met alleen maar sterretjes.
    Zoon, dochter en man willen aan het het einde van dit jaar wel vuurwerk.
    Ikke niet, het hoeft voor mij niet zo.

  7. Briljant!! Echt ik heb zo hard gelachen om deze blog. Dit was een verhaaltje over mijn persoontje een jaar of 18 geleden, zonder meer. Zeurend, smekend bij mijn ouders om vuurwerk. Met 12 jaar kreeg ik voor het eerst trek touwtjes en wat baby pijltjes 😉 Maar het jaar daarop had ik een krantenwijkje en tja rond oud en nieuw loop je nieuwjaarsgroeten en dus had ik ineens geld. Ik was de koning te rijk met 100 gulden aan knallers en ander mooi spul en idd alles heeft 31 december niet gehaald.

    Moet zeggen dat ik ondertussen al jaren geen vuurwerk meer afsteek, Vind het ondertussen zonde van mijn geld, maar om naar te kijken grandioos!

  8. Een mooi geschreven stukje en ook erg uitnodigend om de rest van je blog eens te gaan lezen.
    Onze puber liep ook al dagen met vuurwerk en ik maar mopperen omdat de dieren van slag raakten door het geknal.
    Nu viel hij nog in het niet bij onze buren, want die hadden vuurwerk waarbij je nog maar moest hopen dat je ramen in de kozijnen bleven.

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s