Het tere kind…

Nieuw leesvoer, andere schrijvers, snuffelen in (digitale)boeken en het ontdekken van nieuwe verhaallijnen. Ik ben gek op lezen. Ik ben een soort van verslaafd…

Op aanraden van een vriendin van mij ben ik op zoek gegaan naar boeken van de schrijfster Jody Picoult. Vooral het boek: “My sisters keeper” moest ik volgens zeggen gelezen hebben. Ik had van haar nog een boek liggen namelijk “Het tere kind”. Ik besloot eerst dit boek uit te lezen voor ik een ander boek van haar zou aanschaffen.

Ik las de achterkant van het boek:

Charlotte O’Keefe’s dochtertje Willow is geboren met een ernstige ziekte diegekenmerkt wordt door broze botten. Wanneer ze valt, kan ze gemakkelijk haar benen breken. Na jaren voor Willow te hebben gezorgd, komen haar ouders in geldnood. Dan krijgt Charlotte een reddingslijn toegeworpen. Ze kan haar arts verloskundige een proces aandoen omdat deze haar niet van tevoren heeft verteld dat haar baby zwaar gehandicapt zou zijn. Met een schadevergoeding zal Willow levenslang verzekerd zijn van de zorg die ze nodig heeft. Maar de arts-verloskundige die Charlotte voor de rechter daagt, is niet alleen Charlottes arts, maar ook haar beste vriendin…

Niet een boek waar ik in eerste instantie voor warm zou lopen. Het boek is ook niet bepaald dun te noemen met zijn 560 pagina’s. Zelf ben ik meer van de thrillers dan van een boek met een ethisch moraal in het verhaal. Ik vind het lastig om mij daar bij in te leven. Het onderwerp van het boek maakt het op dit moment op emotioneel gebied voor mij nu ook niet echt gemakkelijk. Dus met enige scepsis begon ik aan het boek.

Gelukkig zat ik er gevoelsmatig 100% naast. Al bij pagina één zat ik midden in het verhaal en het heeft mij geboeid tot het einde. Het hele verhaal draait om “Willow” het meisje met de broze botten ziekte. Maar iedere hoofdpersoon geeft in het boek zijn eigen verhaal en kijk op “Willow”neer. Ze vertellen hoe ze er mee omgaan, wat ze er van vinden en hoe ze het leven beleven. Het boek is in de vorm van een (dagboek)brief aan Willow geschreven. Het zijn allemaal korte hoofdstukken die bij elkaar zorgen voor een goed lopend geheel.

Ondanks de moeilijke onderwerpen zoals onrechtmatige geboorte, het gevoel van niet gezien worden door je ouders en abortus, vond ik het een goed, leesbaar verhaal met zelfs uitleg van bepaalde medische termen. Voor ik het wist had ik het boek uit. Wat ik overigens erg jammer vond.

De boeken van Jodi Picoult staan bekend om de precaire inhoud en zijn soms gebaseerd op waar gebeurde verhalen. Een aantal van haar boeken zijn reeds verfilmd waaronder: My sisters keeper (de tweede dochter)

Ik zou dit boek graag aan willen raden voor mensen die van lezen houden. Het zet je op sommige momenten in het verhaal ook flink aan het denken: “Wat zou ik gedaan hebben??”

Voor nu laat ik het onderwerp even rusten, te veel van dit soort verhalen zijn niet goed voor mijn emotionele voelsprieten en maken mij aan het janken. Maar ik wil zeker meer van deze schrijfster lezen!!

Zijn er nog andere boeken die ik volgens jullie eens zou moeten lezen?

 

 

Advertenties

26 gedachtes over “Het tere kind…

  1. Ik heb Tara Road (verfilmd) en de spiegel van het meer van Maeve Binchy graag gelezen (ik heb trouwens nog meer boeken gelezen van haar), en ook PS I love you (ook al verfilmd, maar het boek is nog beter) van Cecilia Ahern vind ik een aanrader

  2. Ik heb ook een mooi boek gelezen van Jodi, ik weet alleen niet meer hoe het heet. Het ging over huiselijk geweld, daar kwam ik later achter, ik dacht in eerste instantie dat het chicklit was, maar dat was het niet.
    Mijn favoriete auteurs zijn Arthur Japin en Renate Dorrestein, heb je daar al eens iets van gelezen?
    Je leest ook snel volgens mij, ik zie de boeken regelmatig wisselen.

    • Van alle twee heb ik nog niets gelezen. Volgens mij heb ik wel een boek van Renate Dorrestein op mijn lijstje staan. Ja het lezen gaat hier aardig rap. Zeker nu ik digitaal lees gaat de reader overal mee naar toe. Dus iedere vrije minuut die ik heb word besteed aan lezen (of Rumble, mijn nieuwe verslaving haha)

  3. Klinkt als een goed verhaal al is het niet iets waar ik zelf idd direct warm voor zou lopen.. Of ik nog tips heb… Nee niet echt, ik loop altijd hopeloos achter zoals je zojuist in mijn blogje hebt kunnen lezen 😉

  4. Ik heb wel eens de trailer gezien van die film en toen leek het me al een heel bijzonder verhaal. Leuk hè, als een boek dat je normaal niet zo snel zou lezen ineens heel mooi blijkt te zijn? 🙂

    Ik ben nu bezig in De Boekendief (the Book Thief) van Markus Zusak en ik kan je zeggen dat dat ook een heel mooi boek is.

  5. Ik heb wel de film My Sister’s Keeper gezien, ik wist niet eens dat dat een boekverfilming was! Maar ik weet niet of de geschreven versie wel aan mij besteed is… Ik heb laatst wel het boek Slumdog Millionaire gelezen, die film heb ik dan weer niet gezien maar het boek is ook erg goed!

  6. Bedankt voor de tip! Ik had wel al van haar gehoord maar nog nooit iets van haar gelezen. Normaal ben ik ook meer van de thrillers maar ter afwisseling is zoiets misschien weleens goed…

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s