De mooi weer ruiter…

De “diehard” ruiter in mij stierf op het moment dat ik stopte met wedstrijd rijden. Ik had immers niets meer om voor te werken dus was het ook niet nodig om in weer en wind door de rijbaan te ploeteren. Een binnenbak heb ik nooit tot mijn beschikking gehad. Maar nu de wedstrijden achter ons liggen hoeft het “recht richten” “stelling” “nageeflijk rijden” en al dat soort fratsen niet meer. De fanatieke ruiter zal het niet met mij eens zijn. Je moet immers altijd aan bovengenoemde zaken werken om je paard lenig, soepel en dus gezond te houden. Maar ik had het daar helemaal mee gehad. Ik overigens niet alleen. Het paard ging ook met steeds minder plezier de rijbaan in. Zijn uitgestrekte stap werd halverwege het pad een verkort geïrriteerd pasje en een paar meter voor het hekwerk van de bak stond meneer meestal stil. Gevolgd door een diepe zucht van zijn kant uit. Mijn paardenbeest deed het alleen omdat ik het zo graag wilde. Of het nu om springen of om dressuur ging. Als dat geen ware liefde is?! Dus besloot ik dat het tijd werd om hem een periode van rust te gunnen. Stoppen met wedstrijden dus ook geen rondjes meer rijden in de bak. Het fanatieke rijden liet ik over aan zijn verzorgster die hem eerst twee en sinds een jaar drie keer in de week rijd. In de tussentijd ontwikkelde ik mijzelf tot een “mooi weer ruiter”.

Met regen en smerig of guur weer hielden wij het lekker bij tutten op stal of samen een rondje hardlopen. Iets waar ik meneer ook niet altijd een plezier mee deed, want waarom zou je op het gras rennen als je het ook kunt eten? En tutten is duidelijk voor meisjes en niet voor jongens. Het niet plichtmatig rijden had een nadeel. Zijn spieren namen in rap tempo af en in de zomer heeft meneer zo’n dikke buik dat het zadel niet goed meer blijft liggen. Hier vonden wij vorig jaar een oplossing voor. Het Sonja Bakker masker. Maar ieder nadeel heb zijn voordeel (Cruijffiaans gezegde) Want als ik hem nu roep terwijl hij in het achterste hoekje van het weiland zijn grasjes aan het grazen is kijkt hij niet alleen naar mij maar komt hij ook nog eens naar voren gelopen. Dat is wel eens andere koek geweest. Ik zal jullie de verhalen besparen van de uren dat ik achter hem aan gelopen heb met mijn bix emmertje in mijn linkerhand en zijn halster in mijn rechter hand. En meneer maar rondjes rennen door het weiland: “Spelletje spelen? Zie mij eerst maar eens te pakken” Hij weet nu dat er niet meer verplicht gereden wordt maar dat er meer tijd is voor leukere dingen.

Zoals ik al schreef ontwikkelde ik mij tot mooi-weer-ruiter wat inhoudt dat ik mij eigenlijk alleen met mooi weer in het zadel hijs om lekker een stukje te hobbelen. We staan midden in de polder en hebben sinds enige tijd ook wat ruiterpaden tot onze beschikking. Het is niet veel. Maar het is leuk genoeg dat ze rekening houden met het paardenvolk. En daar ben ik blij om, want ook dat is hier wel eens anders geweest. Nu kunnen we ongestoord over het pad crossen tot we er moe van zijn. En crossen is wat ik het liefste met hem doe. Dat eeuwige gestap doen we wel als we bejaard zijn. Het leuke van dit soort ritjes is dat we er alle twee van genieten. We zijn aan het werk maar op een speelse manier, we zien wat van de omgeving en zijn lekker samen buiten. Zodra hij zich als een wilde ongetemde Arabische hengst gedraagt weet ik dat hij het ook naar zijn zin heeft. (mijn pony komt overigens niet eens in de buurt van bovengenoemde omschrijving het is namelijk een New Forest ruin van 18 jaar oud die geen vlieg kwaad doet en liever lui is dan moe) Meestal is een uurtje rijden voor ons dan ook wel weer genoeg.

Voor aankomend weekend hebben ze weer heerlijk weer opgegeven. Ik kijk er nu al naar uit. Ik hoop mijn paardenbeest ook.

 

 

Advertenties

20 gedachtes over “De mooi weer ruiter…

  1. Mooie foto hoor! Ik moet eerlijk zeggen dat ik eigenlijk een beetje angstig ben voor paarden, ze zijn zo groot haha… Bij koeien heb ik dat totaal niet bij paarden blijf ik altijd uit de buurt…

  2. Heerlijk, geef jullie groot gelijk. Niks mooiers als met een lang teugeltje de wereld om je stal heen verkennen. Vervolgens in volle galop met je haren in de wind!

    X van een mede mooi weer ruiter 😉

  3. Wat een supermooie foto!
    Heb het niet zo op paarden, maar als ik die foto zie dan denk ik toch; dat wil ik ook!! Lijkt me heerlijk! Je hebt mooi weer gehad dit weekend, dus hopelijk heb je ervan genoten!

  4. Tja alles wat je doet vraagt tijd en energie. Ik merk altijd dat ik me dan weer op het een focus en dan weer op het ander. Nouja, dat houdt de boel een beetje spannend, zeg maar 😉
    Mooie foto bij het verhaal! Ik heb nog nooit op een paard gezeten, maar het lijkt me dat je een gevoel van vrijheid tijdens het paardrijden krijgt. En dat je dit ook rondom je huis kunt doen is helemaal top!

  5. Paardrijden, wat mis ik dat toch. Ik heb het vroeger gedaan en ik vond het geweldig.
    Ik zou zelf ook meer van het “mooi weer”-rijden zijn. 🙂

  6. Ik heb eigenlijk nog nooit paardgereden (tenzij zo’n begeleid toertje op een schooluitstap), al lijkt het me wel leuk om eens te galopperen!
    Geniet er in elk geval van 🙂
    Oh ja: mooie foto in je header en in je berichtje!

  7. Wat leuk het was onwijs lekker weer dit weekend. Ik heb ook jaren paard gereden (gewoon als hobby hoor) maar doe al jaren niet meer. Soms lijkt het me wel onwijs leuk om weer te doen. Heb laatst nog naar een manege in de buurt gekeken maar het is best prijzig…. wat me beetje tegen houd. Ook een mooie foto trouwens.

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s