Joulz? Dat is van Eneco toch? (gastblog)

Het excellentie programma van mijn studie biedt altijd enorm leuke extra’s. Zo mocht ik een week op stap met Russische studenten tijdens the Russian Business Weeks en ging ik met school naar Istanbul voor een conferentie van het European Association for Sport Management. Vorig jaar november mocht ik samen met de 99 beste Rotterdamse studenten meedoen aan The Battle of Excellence.

Wat het precies inhield? Geen idee! Totaal onbevangen en onvoorbereid liep ik ’s ochtend het stadhuis in van Rotterdam. Hoewel ik hier al vaker een voet had binnen gezet, werd ik toch een beetje overvallen door wat zich daar afspeelde. De dresscode van dit evenement was tenue de ville en hoewel ik me daar toch enigszins op had gekleed, was ik zwaar underdressed in een H&M, helaas… De meeste van mijn studiemaatjes waren ook uitgenodigd en al snel hadden wel elkaar gevonden. De rest van de ‘sportmarketeers’ hadden de dresscode gelukkig net zo geïnterpreteerd als ik en zo zagen we er allemaal netjes doch sportief uit.

De dag begon met drie sprekers met inspirerende verhalen. Zo vertelde onder andere Randstad, hoe wij als studenten onszelf het beste konden positioneren. Edith Bosch, drievoudig olympisch kampioene, wereldkampioene, Europees kampioene en meervoudig Nederlands kampioene judo en echt een powervrouw als je het mij vraagt, was ook één van de sprekers. Hoe gaaf is het om haar in levende lijve te zien? En jeetje, wat gaf zij een peptalk!

Na de lunch kon de battle dan eindelijk beginnen. Vijf grote bedrijven hadden een casus aangeleverd en wij, studenten, werden ingedeeld in groepen en verdeeld over de casussen. Elk bedrijf had meerdere groepen en aan het eind van de dag, kozen zij allemaal een winnend team uit. Ik werd ingedeeld bij Joulz, samen met één van mijn beste vriendinnen, een student Accountancy en een student Logistiek.

Hoewel we alle vier geen inhoudelijke kennis hadden over de casus en vrij weinig wisten over Joulz, ging ons Team als een speer. We hielden de casus eens goed tegen het licht en waren het er vrij snel over eens dat wat de casus schepte, niet het echte probleem was! In het korte tijdsbestek dat we hadden, losten we zo goed mogelijk het onderliggende probleem op.

Om 16.00 begonnen de pitches, maar wij waren ruim van te voren al klaar. Ook hadden we nog een ‘wildcard’ liggen om dingen te vragen over de organisatie bij de contactpersonen van Joulz. Omdat we geen vragen hadden besloten we deze kans te benutten met hele andere doeleinden. Het bedrijf moest nieuwsgierig worden naar ons. Wij moesten hun interesse zien te wekken en zij moesten onze gezichten gaan onthouden. Maar hoe?

Bij binnenkomst vroeg een man in pak aan het hoofd van te tafel: “wat zijn jullie vragen?” We keken elkaar aan met een speelse glimlach. “Wij hebben geen vragen meneer, wij hebben een schot in de roos!” “Waarom denk je dat?” Vroeg de man al belangstellend. “Wij weten dat!” Antwoorde ik nonchalant, terwijl mijn collagestudent mij aanvulde met een brede grijs. “We kunnen misschien wel een tipje van de sluier oplichten.” Een reeks van suggestieve vragen van onze kant volgden en toen wij de ruimte verlieten, lieten we de driehoofdige afvaardiging van Joulz flabbergasted achter.

Nu moesten we het alleen nog afmaken. De pitch moest knallen, anders zouden we het lachertje van de dag worden. De verwachtingen waren hoog gespannen, maar wij konden de druk aan. Om kwart over vier precies was het aan ons de beurt. Zenuwen? Nee, absoluut niet. De presentatievorm hadden we noodgedwongen wat aangepast en dus keken wij mee over de schouders van de afvaardiging terwijl onze plannen op tafel lagen.

Direct na de pitch moest ik er helaas vandoor. Er was een zieke op mijn werk en ik moest invallen. Aangekomen in Barendrecht appte ik mijn vriendin of we hadden gewonnen, toen ineens mijn telefoon afging… Hoogstpersoonlijk werd ik gebeld door Joulz om me te feliciteren. Wij hadden gewonnen!

Het DreamTeam mag nu tot februari aan de slag als externe bij Joulz om daadwerkelijk de casus op te lossen. Hoe gaaf is dat?! Daarna strijden we met de andere vier teams om het winnen van The Battle of Excellence waarbij we kans maken op een Letter of Recommendation van de Burgemeester Aboutaleb en introducties om van te dromen! Volg onze verrichtingen via Facebook !!

.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.

Mijn naam is Amber van der Zouwen, studente Commerciële Economie en gespecialiseerd in Sportmarketing. Ik ben een fanatiek sporter en fan van het doen van leuke dingen met leuke mensen. Vorig jaar had ik een eigen blog over mijn marathon training, het afzien en de overwinning!! Nadat mijn doel behaald was hield het bloggen op. Ik wil het bloggen weer op gaan pakken door het schrijven over andere dingen die ik mee maakt en start hier het nieuwe jaar met een gastblog. 

Advertenties

9 gedachtes over “Joulz? Dat is van Eneco toch? (gastblog)

  1. Bedankt voor de leuke reacties allemaal 🙂
    Dit zal zeker een dag zijn die me lang zal bij blijven Sas! Op het moment zijn we nu dus al een tijdje intern bezig op het hoofdkantoor van Joulz. Inhoudelijk kan ik er niet teveel over zeggen, maar alle lagen van de organisatie zijn bezig voor onze oplossing. Onwijs Gaaf! 24 Januari staat de finale gepland en ik hoop echt dat we kans maken.
    En Desire, wat leuk om te lezen dat je zoon ook Commerciële Economie studeert. Ik zou hem zeker stimuleren om zich op te geven voor dit soort dagen!

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s