De hoogste tijd…

10721366_10203732301721822_285964765_n

 

Na vier maanden niks doen moest ik nodig weer eens in beweging komen. Mijzelf weer in het zweet werken. Iets doen aan mijn conditie en niet te vergeten mijn steeds dikker wordende buik. My god ik kreeg mijn broeken niet eens normaal meer aan, laat staan dicht!! Tja, dat krijg je er van als je je weekendje non-stop eten, BBQen en snoepen verlengt met een paar maanden. Voor hardlopen was daarom niet zo heel veel zin tijd. Dus Ik trok mijn hardloopschoenen uit het rek. Zocht mijn nieuwe shirt erbij en graaide mijn horloge uit de la. Het was de hoogste tijd voor een bezoek aan de polder.

Mijn tempo zou ik dit keer laag houden. En met laag bedoel ik tussen de 7 en 8 km per uur. Een snelwandelaar zou mij prima kunnen bijhouden. Na zo’n tijd niks gedaan te hebben besloot ik om niet direct 5 kilometer te lopen. Aangezien mijn hamstring en knie mogelijk zouden kunnen gaan protesteren wat mij na één keer lopen weer twee weken rust op zou leveren. Ik stippelde een route uit van 3 km. Al snel bleek dat dit een juiste keuze was.

De batterij van mijn I-pod was nagenoeg leeg dus moest ik het doen met het ritmische gedreun van mijn eigen voetstappen. Dear lord… Ik kwam niet vooruit en er leek geen einde aan te komen. Wat is nu drie km? Het leken er wel dertien. Mijn bovenbenen voelde aan als lood. Ik had toch echt heel braaf mijn warming-up gedaan. Geen muziek, zware benen en mijn eigen gehijg maakte het niet makkelijk. Zweet gutste van mijn voorhoofd alsof ik zojuist mijn hoofd in de nabijgelegen sloot had ondergedompeld. Blij dat ik was toen mijn horloge aangaf dat ik het 3 km punt gehaald had.

Omdat ik de volgende twee dagen nergens last van had (ondanks de moeizame start) besloot ik 4 km te lopen. Dit ging al een stuk beter. Ik kwam er achter dat ik over een ijzeren wil moet beschikken om mijn tempo bewust laag te houden. Aan het einde van de 4 km had ik zelfs nog energie en puf over. Het was zo verleidelijk om een stukje te sprinten. Maar ik hield mij in. De rest van de route gebruikte ik als cooling-down en kwam op adem weer thuis aan.

Na twee dagen liep ik 5 km. Overigens nog steeds zonder muziek. Ik was helemaal vergeten hoe heerlijk dat kan zijn. Alsof je hoofd veel meer ruimte heeft voor nieuwe ideeën. Ik voelde mij niet alleen vrijer, maar ook op een bepaalde manier creatiever. Het lukte ook veel makkelijker om een rustig tempo aan te houden. Vanaf dat moment nam ik mij plechtig voor om mijn muziek wat vaker thuis te laten.

Mijn lichaam liet mij niet in de steek. Ik had geen enkele keer spierpijn, hooguit wat zware benen. De daarop volgende trainingen liep ik 5.5 en 6 km. Wederom op een rustig tempo. Hoewel ik bij het terug kijken van alle data wel zie dat ik gemiddeld steeds iets sneller ben. Daar wordt ik vrolijk van!

Het lopen op deze manier gaf mijn lichaam en geest een boost. Ik sliep beter als weken daarvoor. Ik voelde mij, ondanks alle drukte, uitgerust en voldaan. Deze manier van lopen ga ik voortzetten. De eerste zes maanden van dit jaar stonden in het teken van een snelle vijf. De laatste sluit ik af met een rustige tien!

Advertenties

29 gedachtes over “De hoogste tijd…

  1. Oh jee, herkenbaar. Ik ben ook aardig aan het uitdijen. Maar… ik heb net een stappenteller te leen gekregen en ga vanaf volgende week meer bewegen 🙂 Hoop ik… haha

    • Ik denk dat een stappenteller ook wel erg motiverend werkt. Zeker als je direct kunt zien hoeveel je al gelopen hebt. (ik ben zo’n neuroot die om de paar minuten het resultaat wil zien hihi)
      We moeten elkaar op de hoogte houden. Motiveert misschien nog meer!? 😀

      • Haha… ik ben verrast te zien hoeveel stappen je maakt zonder het gevoel te hebben dat je beweegt. Ik kijk namelijk ook steeds. De naam van het apparaat staat mij alleen erg tegen (blog)

  2. Petje af hoor! Momenteel staat het sporten helaas noodgedwongen op een laag pitje aangezien ik problemen heb met mijn knie maar ik mis het wel en hoop dan ook dat ik snel weer wat kan gaan doen…

  3. Hoewel “volgt” nog steeds aangevinkt is hier, heb ik geen berichtjes gehad van het plaatsen van je laatste blogs. Gelukkig heb je bij mij gereageerd, en zie, hier ben ik even weer. Goed bezig met je “loopplan”. Gelukkig maar dat de spierpijn alleszins meevalt. Ga zo door!

    • Ja die techniek werkt niet altijd zoals het zou moeten haha.
      Ik volg de meeste blogs via Bloglovin. Zodra ik tijd heb kijk ik daar naar de nieuwste blogs.
      Tot nu toe nog geen erge spierpijn gehad. Voelde na mijn loopje van afgelopen zondag (7km) wel even mijn hamstring. Gelukkig is dat nu ook weer over. Ik ga zeker door. 🙂

  4. Goed bezig!
    Een beetje jaloers ben ik wel op je hoor 😉
    De herstart van mijn hardloopsessie(s) na mijn blessure verloopt niet zo spoedig als die van jou. Het lopen gaat best lekker maar daarna heus wél spierpijn en moeite om mijn bed uit te komen voor het volgende hardlooprondje. Maar ik loop gewoon lekker door en hoop dat de blessure niet weer opnieuw tevoorschijn komt, tralalala!
    😉

    • Je bent in ieder geval weer begonnen!! Hardlopen in de ochtend heb ik een paar keer gedaan. Ik voel mij dan altijd zo klungelig en houterig. Het liefst loop ik in de avond. Ik doe een goede warming-up en ook een cooling down met rekken en strekken. Dit deed ik overigens nooit. Maar sinds ik een aantal keer op de atletiekclub heb meegelopen doe ik dit steevast bij ieder rondje dat ik loop. Hoeveel keer in de week loop jij?

      • Ik loop ongeveer 2 á 3 keer in de week een rondje van 5,5 km.
        Ik loop trouwens nooit zonder dat ik mijn been- en buikspieroefeningen heb gedaan en nu zijn daar dus (via de manueel therapeut) oefeningen voor mijn rug bijgekomen. En vanochtend bij de podotherapeut bleek dat de stand van mijn voeten niet goed is. De belasting wordt teveel op één plek gelegd waardoor ik dus uiteindelijk -met name- met een pijnlijke rechtervoet loop. Tja, lengteverschil in benen daar krijg je op den duur last van …. moet aan de steunzolen nu, voel me net zo’n ouwe oma haha!

    • Vriendlief heeft ook even gelopen maar vond het ook niks. Die is ook gaan fietsen.
      Helaas kreeg hij last van zijn knieën. Dus staat de fiets alweer even stil. Mij lijkt het ook wel leuk om te fietsen. Je ziet veel meer en komt in korte tijd veel verder.

  5. Heel goed hoor, ik heb niets met lopen, nooit gehad. Maar fietsen des te liever en dan beweeg ik ook al val ik er niet echt van af natuurlijk. Vroeger fietste ik ook altijd met muziek op maar nu nooit meer en geniet ik van de geluiden van de natuur en dat bevalt me veel beter.

  6. Proficiat! Zelf loop ik altijd heel traag en de eerste km is altijd lastig. Hoewel ik dit weekend 10 km liep in een wedstrijd en het op zich wel ging. Nu heb ik weer moed om verder te doen. Tegen mei moet de 15 haalbaar zijn. En ik wil ook graag die 7 extra kilo kwijt :-/

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s