Niksen, is niks…

Aan het einde van vorig jaar had ik een week pauze ingelast. Niet alleen omdat Vriendlief geopereerd was aan zijn knie (daarover later meer) maar ook omdat ik er helemaal doorheen zat. Was moe, chagrijnig en kon op sommige momenten niet helder meer nadenken. Ik dacht dat een aantal dagen van totale rust, lekker niksen, beetje tv kijken, boekje lezen en tussendoor vriendlief verzorgen, mij goed zou doen. Daar zat ik er toch een beetje naast. Niks doen is gewoon niet mijn ding. Ik werd nog chagrijniger en rustelozer dan ik al was. Al na dag twee voelde ik de donkere wolken boven mijn hoofd samenpakken en kon ik alleen nog maar ijsberen door de woonkamer.

Tussendoor waren er gelukkig ook wat feestdagen gepland. Mijn redding in deze periode. Ik was verplicht om mij ergens op te richten en let op: om boodschappen te doen. Ook zonder feestdagen moest ik de deur uit. Want vriendlief kon niet verder dan van de bank naar wc en terug. Ik ging iedere dag even richting de winkel. Soms wel twee keer op een dag. Lopend. Zodat ik het gevoel had nog iets nuttigs gedaan te hebben. Het voelde zelfs als een verademing om daar tussen al die gestreste (want kerst en oud&nieuw stonden voor de deur) mensen te staan. Ik heb dan ook echt mijn tijd genomen. Liep eens extra op en neer in zo’n gangpad. Deed of ik nog wat vergeten was of iets niet kon vinden. Ondertussen bekeek ik al die mensen die als een kip zonder kop hun wagentjes aan het vullen waren. Hilarisch en triest tegelijk.

Na mijn zoveelste terugkeer van de Appie was ik het zat. Toen ik bij terugkomst de boodschappen opgeruimd en vriendlief van een bak koffie voorzien had deed ik wat ik al veel eerder had moeten doen. Trok mijn warme kleding aan en zocht mijn handschoenen erbij. Ik ging een wandeling maken. Weer of geen weer.

Als er één ding is dat ik inmiddels over mijzelf geleerd heb, is het dat ik niet moet stilzitten om bij te tanken! Op het moment dat de koude ijzige wind mijn gezicht raakte klaarde ik helemaal op. Na een paar minuten voelde ik mijn hartslag, die steeds nadrukkelijk aanwezig was, zelfs dalen. Wat een verschil met binnen zitten, waar het warm was en de muren op mij afkwamen. Ik was nog geen vijf minuten buiten of de weergoden waren mij al aan het testen. Het begon te regenen. Ik hoorde Zeus al zeggen: “Wedden dat ze de korte route neemt en daarna weer naar binnen gaat?” “Wedden van niet!” Ik trok mijn capuchon ver over mijn hoofd. Het interesseerde mij niet dat ik nu voor gek liep. Er was toch niemand buiten met dit hondenweer.

De regen veranderde al snel in natte sneeuw. Het zag er een beetje troosteloos uit, een mooie weerspiegeling van mijn humeur. Toch had ik mij voorgenomen om een grote ronde te wandelen. Na een tijdje warmde ik van binnen helemaal op. Mijn motortje kwam weer tot leven. Dat mijn benen ijskoud aanvoelden, mijn schoenen en daarmee dus ook mijn voeten, inmiddels zeiknat waren maakte helemaal niks uit. Ik kwam weer een beetje bij.

Het beste medicijn tegen een compleet uitgeblust gevoel is voor mij dus gewoon lekker bezig blijven. Zonder druk en zonder verwachtingen, dat dan weer wel. Dat niksen is dus gewoon niks voor mij…

 

***

Advertenties

46 gedachtes over “Niksen, is niks…

  1. Wandelen helpt altijd. Als je tot rust moet komen vind ik alleen wandelen het prettigst. Kunnen er geen ergernissen door de persoon naast je binnen dringen, kan je brein zelf bepalen waar het heen wil. En meestal worden het vanzelf positieve gedachten.

  2. Goed dat je jezelf in beweging zette, en dat dat zo hielp. En als niksen echt niks is voor je, is dat natuurlijk prima. Maar misschien was je ook wel te onrustig om je eraan over te geven…
    Ik vind niksen heerlijk en heb het af en toe ook echt nodig, niks moeten, niks doen… Het verschil is wel dat ik twee honden heb en toch ook altijd (lang) ga wandelen. Dat hoort bij mij eigenlijk bij het niksen… en slechte weer maakt me ook niks uit!

  3. Zo herkenbaar! Ik heb met nieuwjaarsdag ook zo een wandeling in de regen gedaan en er is weinig wat je dat opgeladen gevoel kan geven. Het is soms gewoon kwestie van de stap te maken om je huis uit te komen!

  4. Grinnik. Zo zie je maar weer dat woorden voor iedereen een andere betekenis hebben. Voor mij is niksen niksen en tussendoor: wandelen, boodschappen doen, de badkamer aanpakken, of iets heel anders doen. Van alles, behalve verplichte dingen. Want verplichtingen zijn niet niks. Jouw nieuwe niks lijkt dus op die van mij… ❤

  5. zalig om te lezen…
    ik heb dat ook…. gewoon nog maar buiten gaan, sinds een auto-ongeluk zit wandelen er niet echt meer in, maar frisse lucht kan zo veel energie geven en je zoveel beter doen voelen…

  6. Ik vind wandelen ook zo fijn! Even een moment van rust creëren. Weg van huis waar nog wel 100 kleine klusjes zijn waar ik me druk over kan maken als ik thuis zit. Ook helpt bij mij mediteren erg goed, vindt ik ook zo rustgevend!

  7. Ohh wat kunnen mensen dan verschillend zijn he! Ik vind het juist heerlijk om een paar dagen het huis niet uit te gaan en lekker binnen tv te kijken!

  8. Goed om na zo’n periode te weten wat wel en niet werkt voor jou. Zelf kan ik er prima tegen om een dagje te niksen, alleen in de avond voel ik mij dan wel een beetje nutteloos en heb ik vaak nog veel energie over, haha.

  9. Niks doen is ook niet iets voor mij. Als ik er doorheen zit dan ben ik ook het liefst bezig, aan het wandelen en genieten van de natuur. Of toch een soort van niets doen en dan lekker een serie kijken en me daar helemaal inleven.

  10. Niks doen is ook niets voor mij. Ik ga als ontspanning graag een rondje hardlopen, daarmee krijg ik mijn hoofd helemaal leeg. Wat bij mij ook voor de nodige rust inhet hoofd zorgt; poetsen. Niks is fijner dan een opgeruimd en schoon huis. 🙂

  11. En dat is natuurlijk ook gewoon prima. Ieder mens is anders. Ik zou eigenlijk wel veel meer rustmomenten in mogen bouwen. Maar als ik er doorheen zit kan een middag (of ochtend) windowshoppen ook heel veel voor mij doen. Al is het maar even een latte macchiato drinken en naar andere mensen kijken.

  12. Wandelen, in de tuin klungelen, met Joy (hond) spelen, schrijven, freubelen (creatief bezig zijn), desnoods zelfs de wc poetsen, maar verplicht stil zitten…nope, ook niet mijn ding 😉 Zelfs een boek lezen, of goede film kijken…even leuk, maar geen hele dag lang hoor. Zit in het aard van het beestje, denk ik dan maar. Dus…heb je goed gedaan, meissie 🙂

  13. ik denk dat het niet veel uitmaakt wat je doet of je helemaal niets doet zolang als het maar het juiste effect heeft en je er opnieuw wat energie mee bijtankt.

  14. Pingback: Naar buiten… | Deborah Hamar

Laat gerust een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.