Zo jammer…

  • Wanneer de heren het pak dubbelvla schudden en hierdoor de twee kleuren zich mengen tot een egale massa met een niets zeggende smerige kleur;
  • Wanneer je de vuile was op kleur gesorteerd hebt en net voor je gaat wassen ziet dat iemand nog snel even een rode trui heeft toegevoegd aan de witte was;
  • Wanneer je een rol rijstwafels openmaakt en daarbij de onzinnig lompe verpakking tot over de helft openscheurt;
  • Je de overige rijstwafels ergens in moet stoppen maar omdat ze het formaat van een vliegende schotel hebben er geen juiste voorraadbus is;
  • Je dus de rest van de avond rijstwafels aan het knagen bent;
  • Iets luchtigs aan hebben omdat het al heel de week zo warm is op de zaak en dan hebben ze uitgerekend die dag de klimaatbeheersing weer aan de praat gekregen…. 
  • Wanneer je favoriete restaurant volgeboekt blijkt te zijn;
  • Als je ruitensproeiervloeistof op is maar je voorruit onder het zand en ander ondefinieerbaar spul zit;

 

  • Je mandarijn vol pitten zit;
  • en drama drama, je mango ook nog helemaal niet rijp is;
  • Dat je, na alle regenval, zwembandjes en lieslaarzen aan moet om bij je paard te komen;
  • Wanneer je denkt chocolademelk te gaan drinken maar het blijkt ijskoffie te zijn. Yuk!!
  • De wintersport is afgelopen maar het nog te vroeg is voor een wakeboardsessie;
  • Dat je onder de douche staat en dan blijkt dat de shampoo opgemaakt is maar je voorganger geen moeite heeft gedaan om een nieuwe fles klaar te leggen;
  • Nog jammerder is wanneer dit gebeurd met de wc-rollen… 
  • Je beloond wordt met puistjes na het verorberen van een reep chocola;

 

  • Je zo graag wilt bloggen maar je inspiratie achter blijft;
  • De wedstrijd waar je zo graag foto’s wilde gaan maken, wordt afgeblazen omdat het shit weer is. Maar op het moment zelf blijkt het prima weer te zijn;
  • Trek hebben in een stuk kaas maar vriendlief net de laatste plak heeft weggegapt voor zijn tosti;
  • Dat je al weken aan het zoeken bent naar een bepaald liedje dat je alleen kunt fluiten maar Shazam het niet herkend en niemand anders weet waar je het over hebt;
  • Je een record aan stapjes hebt gezet maar je fitbit leeg is;
  • Wanneer je op de fiets naar het werk gaat maar het halverwege de rit opeens begint te hozen;
  • Dat het boek waar je zoveel van verwacht na blz. 100 nog steeds niet op gang is gekomen;
  • Vergeten zijn het bed op te maken nadat je alles in de wasmachine hebt gegooid. Dus eerst nog actief moet gaan doen voordat je kunt gaan slapen;

 

Yup, zo jammer…

 

***

Advertenties

Het is het altijd NET niet…

Klagen lucht op… Dat wordt in ieder geval beweerd. Door te klagen geef je jezelf de ruimte om irritaties of ongenoegen te uiten en dit te delen met anderen. Door (on)bewust, medestanders te vinden hoop je je hierdoor gesterkt te voelen in je “gevoel”. Hoewel ik mij ook zeker wel eens schuldig maak aan klagen is het niet iets waar ik mij veel mee bezig probeer te houden. Sommige dingen gebeuren nou eenmaal en zeker als je er geen grip op hebt kun je je beter bezig houden met de zaken waar je wel grip op hebt of invloed op kunt uitoefenen.

In mijn omgeving of online zoals op facebook, twitter en hyves, hoor en lees is steeds vaker berichten van mensen die (herhaaldelijk) klagen. Klagen over het weer, klagen over het werk, klagen over het niet hebben van werk, klagen over collega’s, huisgenoten, buren of personen in het algemeen, klagen over … ga zo maar even door.

Hoezo, zou dat opluchten? Je bent alleen maar bezig met het creëren van negatieve energie waar je vervolgens in blijft hangen en jezelf mee sleept naar een nog ellendiger gevoel omdat wat je graag wilt niet hebt of andersom. Naast een opgelucht gevoel maakt klagen ook duidelijk dat de klager last heeft van persoonlijk onvrede. Mensen die lekker in hun vel zitten, ontspannen of positiever gezind zijn, hoor je doorgaands niet tot nauwelijks klagen. Immers, waarom zullen ze? Ze zien geen problemen maar juist oplossingen en anders zullen die zich vanzelf wel aandienen. Ze laten zaken als “het weer” langs zich heen glijden omdat er geen knopje is om dit te veranderen.

Moet je dan iedereen deelgenoot maken van je eigen onvrede? Mensen zouden zich eens moeten realiseren wat ze wel hebben in plaats van wat ze niet hebben. En als ze dat, wat ze niet hebben, wel graag willen hebben of andersom, ze hun energie daar in moeten steken in plaats van al dat geklaag, onvrede of niet. Je zou eens moeten zien hoever je het nog schopt door alle negativiteit om te zetten naar iets positiefs met een mooi doel als eindbestemming!

Ik heb geleerd dat het leven met een “knip van je vinger” voorbij kan zijn. Waarom zouden we onnodig energie en tijd verspillen aan klagen? Vanaf nu ga ik mij dan ook niet langer bezighouden met mensen die alleen maar (herhaaldelijk) negatieve energie spuien en zelf weigeren om er iets aan of mee te doen. Ik wil niet mee getrokken worden in de ellende en negativiteit van andere personen. Ik kies voor een positieve insteek en probeer te leren van tegenslag en hier uiteindelijk iets mee te doen.

Er zit ook een klein beetje moraal in mijn “klaag”verhaal: Positiviteit begint bij jezelf!! Daarom onderstaand gedichtje, voor de lezers die niet zo goed weten hoe ze hiermee moeten beginnen. 🙂

Smiling is infectious,
you catch it like the flu,
When someone smiled at me today,
I started smiling too.

I passed around the corner
and someone saw my grin.
When he smiled I realized
I’d passed it on to him.

I thought about that smile,
then I realized its worth.
A single smile, just like mine
could travel round the earth.

So, if you feel a smile begin,
don’t leave it undetected.
Let’s start an epidemic quick,
and get the world infected!