Zo jammer…

  • Wanneer de heren het pak dubbelvla schudden en hierdoor de twee kleuren zich mengen tot een egale massa met een niets zeggende smerige kleur;
  • Wanneer je de vuile was op kleur gesorteerd hebt en net voor je gaat wassen ziet dat iemand nog snel even een rode trui heeft toegevoegd aan de witte was;
  • Wanneer je een rol rijstwafels openmaakt en daarbij de onzinnig lompe verpakking tot over de helft openscheurt;
  • Je de overige rijstwafels ergens in moet stoppen maar omdat ze het formaat van een vliegende schotel hebben er geen juiste voorraadbus is;
  • Je dus de rest van de avond rijstwafels aan het knagen bent;
  • Iets luchtigs aan hebben omdat het al heel de week zo warm is op de zaak en dan hebben ze uitgerekend die dag de klimaatbeheersing weer aan de praat gekregen…. 
  • Wanneer je favoriete restaurant volgeboekt blijkt te zijn;
  • Als je ruitensproeiervloeistof op is maar je voorruit onder het zand en ander ondefinieerbaar spul zit;

 

  • Je mandarijn vol pitten zit;
  • en drama drama, je mango ook nog helemaal niet rijp is;
  • Dat je, na alle regenval, zwembandjes en lieslaarzen aan moet om bij je paard te komen;
  • Wanneer je denkt chocolademelk te gaan drinken maar het blijkt ijskoffie te zijn. Yuk!!
  • De wintersport is afgelopen maar het nog te vroeg is voor een wakeboardsessie;
  • Dat je onder de douche staat en dan blijkt dat de shampoo opgemaakt is maar je voorganger geen moeite heeft gedaan om een nieuwe fles klaar te leggen;
  • Nog jammerder is wanneer dit gebeurd met de wc-rollen… 
  • Je beloond wordt met puistjes na het verorberen van een reep chocola;

 

  • Je zo graag wilt bloggen maar je inspiratie achter blijft;
  • De wedstrijd waar je zo graag foto’s wilde gaan maken, wordt afgeblazen omdat het shit weer is. Maar op het moment zelf blijkt het prima weer te zijn;
  • Trek hebben in een stuk kaas maar vriendlief net de laatste plak heeft weggegapt voor zijn tosti;
  • Dat je al weken aan het zoeken bent naar een bepaald liedje dat je alleen kunt fluiten maar Shazam het niet herkend en niemand anders weet waar je het over hebt;
  • Je een record aan stapjes hebt gezet maar je fitbit leeg is;
  • Wanneer je op de fiets naar het werk gaat maar het halverwege de rit opeens begint te hozen;
  • Dat het boek waar je zoveel van verwacht na blz. 100 nog steeds niet op gang is gekomen;
  • Vergeten zijn het bed op te maken nadat je alles in de wasmachine hebt gegooid. Dus eerst nog actief moet gaan doen voordat je kunt gaan slapen;

 

Yup, zo jammer…

 

***

Advertenties

Driemaal is scheepsrecht…

Ken je dat? Je hoort een geluid, maar je kunt het niet één-twee-drie plaatsen. Het geluid komt ergens vandaan maar je weet zo één-twee-drie niet waar vandaan. Het kan van buiten komen maar ook van binnen, ergens uit een kast, onder het bed of vanuit een andere kamer. Je hoort het geluid, dat lijkt op een piep, maar één keer. Omdat het vervolgens niet meer te horen is schenk je er geen aandacht aan. Je vergeet het en plots is daar de piep weer. Je weet niet zeker meer hoeveel tijd er verstreken is tussen de eerste keer en de tweede keer dat je de piep hoorde. Het wordt wat lastig om het te traceren omdat er geen patroon in het gepiep lijkt te zitten.

Normaal gesproken zou je verder gaan met wat je aan het doen bent. De piep negeren of je spullen laten vallen en er een dagtaak van maken om het gepiep te vinden, te elimineren en vervolgens verder gaan met wat je dan ook aan het doen was. 

Maar…. Wat doe je als dat piepje begint zodra je eindelijk moe en totaal versleten in je overheerlijke warme bedje ligt en je al bijna in dromenland bent aangekomen? Juist… Je zelf dood ergeren omdat je niet kunt achterhalen wat het is. Je neemt het waar en als het niet je wekker of telefoon blijkt te zijn val je vanzelf weer in slaap om vervolgens na enkele minuten door dat vage piepje weer gewekt te worden.

Vriendlief wordt wakker gemaakt: “Psst… Slaap je al?” “Ja ik slaap!” “Nee hoor, want je geeft antwoord!” “Wat?” ‘Laat maar, hoorde jij dat ook?” “wat?” “Dat gepiep” “Als jij onder piepen valt, dan hoorde ik inderdaad gepiep!” “Nee niet ik, dat geluid!” “Jij maakt ook geluid en nu wil ik weer verder slapen!”

Tien minuten later volgt er weer een piep. Ditmaal hoorde vriendlief het ook. We bakkeleien er over en komen tot de conclusie dat het waarschijnlijk de rookmelder is. Hij besluit zijn bed uit te gaan en de rookmelder op de gang te ontdoen van de batterij. Na enkele pogingen lukt het hem dat dekseltje in het pikkedonker open te wrikken en de batterij te verwijderen.

Tevreden vallen we in slaap om na ongeveer tien minuten weer bruut gewekt te worden door het “piepje”. Ik moet mij inhouden om niet te gaan lachen. Het was niet de rookmelder op onze overloop maar die van zolder. Achteraf natuurlijk logisch dat het niet die op de gang was aangezien de piep niet zo heel duidelijk waarneembaar was. Vriendlief gooit het dekbed van zich af en sprint door naar zolder. Na een paar minuten verschijnt hij met de lege batterij in zijn handen beneden. “Kunnen we dan nu slapen?” Vraagt hij geïrriteerd?

Nee, dat denk ik niet” Roep ik gierend van het lachen als ik na tien minuten weer een piep hoor. Vriendlief, woest. omdat ik in het holst van de nacht naast hem lig te stuiptrekken van het lachen en hij de Sjaak is en dus zijn bed voor de derde maal uit moet opzoek naar rookmelder nummer drie. Die hangt in de kamer van Uk, die nietsvermoedend lag te slapen. Stampvoetend loopt hij naar boven en rukt in één keer de gehele rookmelder van het plafon. Hij verschijnt in de deuropening met in zijn linkerhand de rookmelder en in zijn rechterhand de batterij.

“Zo… Nu kunnen we slapen!”